Ξεκίνησε το φεστιβάλ Επιδαύρου

Sat, 22/06/2019 - 07:55

Την Παρασκευή 21 Ιουνίου ο «Οιδίπους» είχαμε την πρεμιέρα του Φεστιβάλ στην Επίδαυρο.

Το πρόγραμμα:

21 & 22 Ιουνίου
Ρόμπερτ Γουίλσον
Οιδίπους

Η αρχετυπική ιστορία του Οιδίποδα ξεδιπλώνεται μέσα από τα εκπληκτικά, χαρακτηριστικά tableau vivant του Ρόμπερτ Γουίλσον. Ο κορυφαίος δημιουργός ακολουθεί την ιστορία του Οιδίποδα χρονολογικά, χωρίς να συμβαδίζει απολύτως με τον Οιδίποδα Τύραννο του Σοφοκλή, από τη γέννησή του και την εγκατάλειψή του ως βρέφος μέχρι τη στιγμή της τύφλωσής του, αφού έχουν προηγηθεί οι φρικτές αποκαλύψεις – από το πρώτο φως της ζωής στο τελευταίο φως που αντικρίζει. Δύο «μάρτυρες», ένας άντρας και μια γυναίκα, μας μεταφέρουν αυτά που βλέπουν, τον βίο και την πολιτεία του Οιδίποδα, σαν να μιλάνε διαμέσου των αιώνων.

Σύλληψη – Σκηνοθεσία – Σκηνικά – Φωτισμοί Ρόμπερτ Γουίλσον • Συν-σκηνοθεσία Ann Christin Rommen • Δραματουργία Konrad Kuhn • Πρωτότυπη μουσική Dickie Landry – Kinan Azmeh • Κοστούμια Carlos Soto • Συνεργάτης σκηνογράφος Annick Lavallée-Benny • Συνεργάτης σχεδιαστής φωτισμών Solomon Weisbard • Σχεδιασμός ήχου Dario Felli • Προγραμματισμός και επίβλεψη φωτισμών Marcello Lumaca • Μακιγιάζ Manu Halligan • Ηχοληψία Marco Olivieri • Τεχνικός διευθυντής Enrico Maso • Μηχανικός Adriano Pernigotti • Μοδίστρα Lara Friio • Σκηνικός σχεδιασμός Cecilia Sacchi • Χειρίστρια follow spot Isadora Giuntini • Κομμώσεις – Μακιγιάζ Nicole Tomaini • Βίντεο Andrea Villa • Βοηθός σκηνοθέτη Sara Thaiz Bozano • Παίζουν Angela Winkler, Λυδία Κονιόρδου, Μιχάλης Θεοφάνους, Casilda Madrazo, Kayije Kagame, Αλέξης Φουσέκης, Dickie Landry • Συμμετέχουν Meg Harper, Laila Gozzi, Alessandro Anglani, Marcello di Giacomo, Gaetano Migliaccio, Francesco Roccasecca, Annabella Marotta, Francesca Gabucci • Ακούγονται Ρόμπερτ Γουίλσον, Λυδία Κονιόρδου, Christopher Knowles • Οργάνωση παραγωγής Virginia Forlani •
Βοηθοί παραγωγής Maddalena Papagni, Elisa Crespi • Ανάθεση – Συμπαραγωγή ConversAzioni – Teatro Olimpico Vicenza – Pompeii Theatrum Mundi – Teatro Stabile di Napoli

28 & 29 Ιουνίου
ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
Ορέστεια του Αισχύλου

Μια καινοτόμα πρόταση από το Εθνικό Θέατρο: Τρεις σκηνοθέτιδες πρωτοεμφανιζόμενες στην Επίδαυρο παρουσιάζουν σε ενιαία παράσταση την Ορέστεια, τη μοναδική σωζόμενη τριλογία του αρχαίου δράματος, με την ίδια δημιουργική ομάδα ηθοποιών και συντελεστών. Τον Αγαμέμνονα σκηνοθετεί η Ιώ Βουλγαράκη, τις Χοηφόρες η Λίλλυ Μελεμέ και τις Ευμενίδες η Γεωργία Μαυραγάνη.
Παίζουν (αλφαβητικά) Ναζίκ Αϊδινιάν, Κώστας Βασαρδάνης, Θανάσης Βλαβιανός, Στέλλα Βογιατζάκη, Δημήτρης Γεωργιάδης, Στέλιος Ιακωβίδης, Ιερώνυμος Καλετσάνος, Κατερίνα Καραδήμα, Βασίλης Καραμπούλας, Μαρία Κίτσου, Φιλαρέτη Κομνηνού, Δέσποινα Κούρτη, Αλέξανδρος Λογοθέτης, Δαυίδ Μαλτέζε, Εμμανουέλα Μαγκώνη, Νίκος Μάνεσης, Γιάννης Νιάρρος, Γιάννης Νταλιάνης, Αργύρης Ξάφης, Αγορίτσα Οικονόμου, Θέμης Πάνου, Αγγελική Παπαθεμελή, Μαριάμ Ρουχάτζε, Εύη Σαουλίδου, Ευαγγελία Σαρακατσάνη, Τζωρτζίνα Τάτση, Γιώργος Χρυσοστόμου

Ιώ Βουλγαράκη
Αγαμέμνων

Το πρώτο έργο της τριλογίας της Ορέστειας αφηγείται την επιστροφή του βασιλιά Αγαμέμνονα στο Άργος, μετά το τέλος του Τρωικού πολέμου. Ο Αγαμέμνων μπαίνει θριαμβευτικά στην πόλη και στο παλάτι, φέρνοντας μαζί του, αιχμάλωτη, την τρωαδίτισσα πριγκίπισσα, ιέρεια του Απόλλωνα και μάντισσα Κασσάνδρα. Η Κλυταιμνήστρα υποδέχεται τον σύζυγό της με στόμφο και τιμές, ωστόσο πολύ γρήγορα αποκαλύπτεται πως η ενθουσιώδης υποδοχή της υποκρύπτει ένα οργανωμένο σχέδιο εκδίκησης για τον φόνο της κόρης τους Ιφιγένειας, που ο Αγαμέμνονας θυσίασε στην Αυλίδα προκειμένου να ξεκινήσουν τα πλοία της εκστρατείας, δέκα χρόνια πριν. Το κόκκινο χαλί που στρώνει η Κλυταιμνήστρα για να τον δεχτεί, οδηγεί σ’ ένα λουτρό αίματος όπου, με τη συνέργεια του εραστή της, Αίγισθου, θα πνιγούν και ο βασιλιάς και η ερωμένη του.
Μετάφραση Κ.Χ. Μύρης • Σκηνικά Πάρις Μέξης • Φωτισμοί Λευτέρης Παυλόπουλος • Μουσική Θοδωρής Αμπαζής

Λίλλυ Μελεμέ
Χοηφόρες

Στο δεύτερο έργο της τριλογίας κυριαρχεί η φιγούρα της Ηλέκτρας, που πενθεί τον δολοφονημένο πατέρα της προσμένοντας εμμονικά, ως μόνο φως σωτηρίας, την επιστροφή του αδερφού της, Ορέστη, για να σχεδιάσουν μαζί την εκδίκηση. Στο ξεκίνημα του έργου η Ηλέκτρα θρηνεί πάνω απ’ τον τάφο του πατέρα της και οι Χοηφόρες, οι γυναίκες του χορού που τη συντροφεύουν, μεγεθύνουν τον θρήνο της ενώ προσφέρουν τις χοές τους. Εκεί την αντικρίζει πρώτη φορά ο αδερφός της, που έχει επιστρέψει μετά από χρόνια για να εκδικηθεί τον φόνο του πατέρα του μαζί με τον πιστό σύντροφό του Πυλάδη, μεταμφιεσμένοι σε ξένους, για μην τους αναγνωρίσουν. Βλέποντάς την να θρηνεί, συνειδητοποιεί ότι θα την έχει σύμμαχο στο ιερό αυτό έργο και της αποκαλύπτει την ταυτότητά του. Η δράση κατόπιν εξελίσσεται καταιγιστικά: Ορέστης και Πυλάδης, με την κάλυψη της Ηλέκτρας, προφασίζονται ότι είναι δύο ξένοι που φέρνουν τις στάχτες του πεθαμένου Ορέστη στην Κλυταιμνήστρα. Η Κλυταιμνήστρα υποδέχεται τον Ορέστη και τότε εκείνος, αφού της αποκαλύπτει την ταυτότητά του, την εκτελεί, ενώ κατόπιν εκτελεί και τον εραστή και συνένοχό της, Αίγισθο. Η τραγωδία κλείνει με τις Ερινύες να καταφθάνουν, για να εκδικηθούν τη μητροκτονία.
Μετάφραση Κ.Χ. Μύρης • Σκηνικά Πάρις Μέξης • Κοστούμια Βασιλική Σύρμα • Μουσική Σταύρος Γασπαράτος • Φωτισμοί Λευτέρης Παυλόπουλος

Γεωργία Μαυραγάνη
Ευμενίδες

Το τρίτο μέρος της αισχύλειας τριλογίας έχει ως θέμα την καταδίωξη του Ορέστη από τις Ερινύες και την ιερή δοκιμασία που θα πρέπει να περάσει προκειμένου να εξευμενιστούν και να μετατραπούν σε Ευμενίδες. Σε αυτό το θεωρούμενο καταστατικό έργο της Αθηναϊκής Δημοκρατίας εμφανίζεται να θεσμοθετείται για πρώτη φορά ο Άρειος Πάγος.
Μετάφραση Κ.Χ. Μύρης • Σύμβουλος δραματουργίας Δημοσθένης Παπαμάρκος • Σκηνικά Πάρις Μέξης • Κοστούμια Άρτεμις Φλέσσα • Επιμέλεια κίνησης Αλεξία Νικολάου • Φωτισμοί Λευτέρης Παυλόπουλος

5 & 6 Ιουλίου
ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ – ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΚΥΠΡΟΥ
Στάθης Λιβαθινός
Ικέτιδες του Ευριπίδη

Δύο εθνικά θέατρα, το Εθνικό Θέατρο και ο Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου, συνεργάζονται για το ανέβασμα ενός εμβληματικού έργου. Μια τραγωδία για τον πόλεμο, τους νεκρούς αλλά και την υπαρξιακή αγωνία, την αξιοπρέπεια, την πίστη και την αντοχή, σε μια νέα μετάφραση από τον Γιώργο Κοροπούλη.
Σαραντατρία χρόνια μετά το μοναδικό της ανέβασμα από το Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία του Τάκη Μουζενίδη, και εικοσιεννέα χρόνια από την πρώτη παράσταση του ΘΟΚ στην Επίδαυρο, σε σκηνοθεσία Νίκου Χαραλάμπους, η τραγωδία σκηνοθετείται από τον καλλιτεχνικό διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου Στάθη Λιβαθινό, σε ένα εγχείρημα που θα στηριχθεί στη συνεργασία καλλιτεχνών από τις δυο χώρες.
Οι μητέρες των αργείων στρατηγών που έχασαν τη ζωή τους στη Θήβα, πολεμώντας στο πλάι του Πολυνείκη, προσπέφτουν ικέτιδες στον βωμό της Δήμητρας στην Ελευσίνα. Μαζί τους ο βασιλιάς του Άργους, Άδραστος. Ζητούν τη βοήθεια του βασιλιά της Αθήνας, Θησέα, γιατί οι Θηβαίοι κρατούν τους νεκρούς και δεν επιτρέπουν την ταφή τους. Ο Θησέας, ανταποκρινόμενος στο δίκαιο αίτημα, ετοιμάζεται να στείλει μήνυμα στον βασιλιά της Θήβας, Κρέοντα, όμως τον προλαβαίνει η άφιξη θηβαίου κήρυκα, που φέρνει το δικό του μήνυμα στον Θησέα: Του ζητά να διώξει τον Άδραστο και τις μητέρες, διαφορετικά θα τους επιτεθούν. Ο Θησέας οδηγεί τον στρατό της Αθήνας ενάντια στους Θηβαίους και φέρνει τους νεκρούς στρατηγούς στην Ελευσίνα, όπου και τους καίουν. Η Ευάδνη, σε παραλήρημα, ορμά στη φωτιά και καίγεται μαζί με τον άνδρα της, Καπανέα. Μητέρες και παιδιά παίρνουν τον δρόμο της επιστροφής, με τις στάχτες των αγαπημένων τους.

Η τραγωδία, γραμμένη το 422 π.Χ., φέρει τον απόηχο της μάχης στο Δήλιο δύο χρόνια πριν, το 424 π.Χ., όταν οι Θηβαίοι −σύμμαχοι της Σπάρτης− νίκησαν τους Αθηναίους και δεν τους άφησαν για μέρες να πάρουν και να θάψουν τους νεκρούς τους.
Μετάφραση Γιώργος Κοροπούλης • Σκηνοθεσία Στάθης Λιβαθινός • Σκηνικά – Κοστούμια Γιώργος Σουγλίδης • Μουσική Άγγελος Τριανταφύλλου • Μουσική διδασκαλία Μελίνα Παιονίδου • Χορογραφία Φώτης Νικολάου • Κινησιολογία Μαρία Σμαγιέβιτς • Φωτισμοί Αλέκος Αναστασίου • Παίζουν (αλφαβητικά) Κάτια Δανδουλάκη, Άνδρη Θεοδότου, Κόρα Καρβούνη, Τζίνη Παπαδοπούλου, Αγλαΐα Παππά, Μαρία Σαββίδου, Κωνσταντίνα Τάκαλου, Τάνια Τρύπη

12 & 13 Ιουλίου
Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης
Οιδίπους Τύραννος του Σοφοκλή

Το τελειότερο έργο του Σοφοκλή και, κατά γενική ομολογία, η πλέον υποδειγματική αρχαία τραγωδία ξεκινά με ένα μυστήριο. Η πόλη της Θήβας πλήττεται από λοιμό και ο βασιλιάς Οιδίποδας ζητά να εξακριβώσει τον λόγο. Ο χρησμός του Απόλλωνα παραγγέλνει ότι, για να καθαρίσει η πόλη, πρέπει πρώτα να τιμωρηθεί ο φόνος του Λάιου. Ο Οιδίπους αποφασίζει να εξιχνιάσει το αίνιγμα και ξετυλίγει ένα κουβάρι φρικτών αποκαλύψεων.

Μετάφραση Γιάννης Λιγνάδης • Σκηνοθεσία Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης • Σκηνικά - Κοστούμια Πάρις Μέξης • Μουσική Μίνως Μάτσας • Κίνηση Κική Μπάκα • Φωτισμοί Αλέκος Γιάνναρος • Βοηθός σκηνοθέτη Έλενα Σκουλά • Β’ βοηθός σκηνοθέτη Δήμητρα Δερμιτζάκη • Βοηθός σκηνογράφου-ενδυματολόγου Δέσποινα Φαρίδου • Παίζουν Δημήτρης Λιγνάδης (Οιδίπους), Αμαλία Μουτούση (Ιοκάστη) Νίκος Χατζόπουλος (Κρέων), Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης (Τειρεσίας), Γιώργος Ζιόβας (Άγγελος), Γιώργος Ψυχογιός (Θεράπων), Νικόλας Χανακούλας (Εξάγγελος) • Παραγωγή Αθηναϊκά Θέατρα

19 & 20 Ιουλίου
ΚΡΑΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ
Γιάννης Καλαβριανός
Ιφιγένεια η εν Αυλίδι του Ευριπίδη

Η τραγωδία Ιφιγένεια η εν Αυλίδι γράφτηκε στην αυλή του βασιλιά της Μακεδονίας Αρχέλαου, στα χρόνια 408-406 π.Χ., λίγο πριν από τον θάνατο του Ευριπίδη. Αποτελεί μία από τις πέντε τραγωδίες του με θέμα από τον Τρωικό κύκλο, και μαζί με τις Βάχκες είναι τα δύο τελευταία δράματά του. Παραστάθηκε στα Μεγάλα Διονύσια μετά τον θάνατό του, από τον Ευριπίδη τον Νεότερο (γιο ή ανιψιό του μεγάλου τραγικού) και απέσπασε το πρώτο βραβείο.

Η τραγωδία εστιάζει στην απόφαση του Αγαμέμνονα, αρχιστράτηγου των Αχαιών, να θυσιάσει την κόρη του Ιφιγένεια, ώστε να μπορέσει να αποπλεύσει για την Τροία ο ελληνικός στόλος, που έχει ακινητοποιηθεί λόγω άπνοιας στην Αυλίδα. Αυτό είναι το θέλημα της θεάς Άρτεμης, όπως αποκαλύπτει με τον χρησμό του ο μάντης Κάλχας. Έτσι, ο Αγαμέμνονας καλεί την Ιφιγένεια στην Αυλίδα, με το πρόσχημα του γάμου της με το πρωτοπαλίκαρο των Αχαιών, τον Αχιλλέα, προτού αναχωρήσουν για τον πόλεμο. Παρά το φρικτό δίλημμα που αντιμετωπίζει, αφού καλείται να επιλέξει μεταξύ της κόρης και της πατρίδας του, ο Αγαμέμνονας υπακούει στην «ανάγκη» και αποφασίζει να προχωρήσει στη θυσία, αγνοώντας τις ικεσίες της Κλυταιμνήστρας, της Ιφιγένειας, του Αχιλλέα, ακόμα και του Μενέλαου. Η ευγενική Ιφιγένεια τελικά συμφιλιώνεται με την τραγική μοίρα της και αποδέχεται να θυσιαστεί υπέρ της πατρίδας. Στο τέλος του έργου, ένας αγγελιοφόρος ανακοινώνει στην Κλυταιμνήστρα ότι η Ιφιγένεια εξαφανίστηκε από τον βωμό προτού δεχτεί το θανάσιμο χτύπημα.

Σ’ αυτό το κορυφαίο δράμα του, όπου οι χαρακτήρες εξελίσσονται από επεισόδιο σε επεισόδιο, ο Ευριπίδης, βαθιά σοφός και ώριμος, αναδιευθετεί το επικό υλικό και, απευθυνόμενος στους διχασμένους Έλληνες της εποχής του, γίνεται ο κήρυκας της φιλοπατρίας.
Μετάφραση Παντελής Μπουκάλας • Σκηνοθεσία Γιάννης Καλαβριανός • Σκηνικά – Κουστούμια Αλεξάνδρα Μπουσουλέγκα – Ράνια Υφαντίδου • Μουσική Θοδωρής Οικονόμου • Χορογραφία – Κίνηση Δημήτρης Σωτηρίου • Φωτισμοί Νίκος Βλασόπουλος • Μουσική διδασκαλία Νίκος Βουδούρης • Βοηθός σκηνοθέτη Αλεξία Μπεζίκη • Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου Ελίνα Ευταξία Οργάνωση παραγωγής Marleen Verschuuren – Μαρία Λαζαρίδου
Η διαμόρφωση της διανομής βρίσκεται σε εξέλιξη.

26 & 27 Ιουλίου
Κομεντί Φρανσαίζ / Comédie-Française
Ίβο βαν Χόβε

Ηλέκτρα / Ορέστης του Ευριπίδη
Για πρώτη φορά, ο πιο παλιός θίασος εν ενεργεία στον κόσμο θα παίξει στο μοναδικό Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου.
Λίγα λόγια για την Κομεντί Φρανσαίζ
Ιδρυμένη το 1680 από τους ηθοποιούς του Μολιέρου, η Κομεντί Φρανσαίζ είναι από τα παλαιότερα και διασημότερα θέατρα στον κόσμο. Με το πλούσιο αυτό φορτίο τριών αιώνων ιστορίας, ο μόνιμος θίασός της δίνει ζωή σ’ ένα ρεπερτόριο κλασικό και σύγχρονο, γαλλικό και ξένο (που μετρά σήμερα γύρω στα 3.000 έργα, 800 περίπου συγγραφέων). Περισσότερα από 400 άτομα εργάζονται ώστε να σηκώνεται κάθε βράδυ η αυλαία στην κεντρική σκηνή της στην καρδιά του Παρισιού (το Palais Royal). Η Κομεντί Φρανσαίζ είναι ο μόνος θεατρικός οργανισμός στη Γαλλία σήμερα που εφαρμόζει την πρακτική του εναλλασσόμενου ρεπερτορίου. Διαθέτει δύο ακόμα αίθουσες στο Παρίσι (το Θέατρο του Vieux-Colombier και το Studio-Théâtre) και παρουσιάζει συστηματικά τις παραγωγές της σε περιοδείες τόσο στη Γαλλία όσο και διεθνώς.

Το ρητό στο οικόσημο του θιάσου, Simul et singulis (Όλοι μαζί και ο καθένας μοναδικός), ερμηνεύει τη δύναμη και τη διάρκειά της: το σύνολο τρέφει το άτομο, που με τη σειρά του εμπλουτίζει το σύνολο. Το μελίσσι, ως σύμβολο του οικοσήμου, υποδηλώνει μια πληθωρική δημιουργικότητα που ολοένα ανανεώνεται, καθιστώντας ταυτόχρονα το «Σπίτι του Μολιέρου» σχολείο των τεχνών του λόγου, χώρο ωρίμανσης και εστία δημιουργίας.
H Comédie-Française για τη συνεργασία με το Φεστιβάλ Αθηνών Μετά τη μεγάλη επιτυχία των Καταραμένων, που έκαναν πρεμιέρα στην Αυλή των Τιμών του Παλατιού των Παπών ανοίγοντας το Φεστιβάλ της Αβινιόν 2016, και επαναλήφθηκαν στην Αίθουσα Ρισελιέ, ο Ίβο βαν Χόβε ξανασυναντά τον θίασο της Κομεντί Φρανσαίζ με μια νέα μεγάλη τοιχογραφία, που αυτή τη φορά συνδέεται με την οικογένεια των Ατρειδών. Ετούτη η δεύτερη συνεργασία της Κομεντί Φρανσαίζ με έναν από τους σημαντικότερους μαέστρους της θεατρικής σκηνοθεσίας διεθνώς, πάνω σε μια αρχαία ελληνική τραγωδία, προσέφερε την ιδανική ευκαιρία στον Éric Ruf, γενικό διευθυντή της Κομεντί Φρανσαίζ, και στον Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο, καλλιτεχνικό διευθυντή του Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου, να ενώσουν τους δύο αυτούς μεγάλους οργανισμούς του ευρωπαϊκού θεάτρου.

Η παράσταση
Διευκρινίζοντας ότι όλες του οι συνεργασίες γεννιούνται από «κεραυνοβόλο έρωτα» για ένα κείμενο, ο Ίβο βαν Χόβε, που άνοιξε και το πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών 2018 με την πολύ δυνατή σκηνική μεταφορά των έργων του Μπέργκμαν Περσόνα / Μετά την πρόβα, συναρθρώνει εδώ δυο κείμενα του Ευριπίδη τα οποία αφηγούνται την ιστορία της Ηλέκτρας και του Ορέστη στη συνέχειά της ή το πώς τα δυο αδέρφια ξαναβρέθηκαν και συμμάχησαν για να εκδικηθούν τη μητέρα τους, Κλυταιμνήστρα, και τον εραστή της, Αίγισθο. Η παράσταση σηματοδοτεί την υποδοχή της Ηλέκτρας του Ευριπίδη στο ρεπερτόριο της Κομεντί Φρανσαίζ, ενώ η τελευταία παρουσίαση του Ορέστη στην Αίθουσα Ρισελιέ χρονολογείται από το 1923.
Αναγνωρισμένος για τη δεινότητά του να «ξεδιπλώνει» τα κείμενα επί σκηνής, ο σκηνοθέτης του Toneelgroep Amsterdam ανανεώνει διαρκώς την αισθητική του και τη σχέση του με τους ηθοποιούς. Παρότι αποκηρύσσει τη σχολή της «μεθόδου», επανέρχεται στο αρχαίο δράμα τιμώντας την κοινωνική διάσταση αυτού του θεάτρου και φωτίζει τον μύθο με έντονη συναίσθηση του πόσο επίκαιρος παραμένει.

Η υπόθεση, από τον Ίβο βαν Χόβε
Η Ηλέκτρα και ο Ορέστης είναι αδέρφια. Νέοι, πληγωμένοι, εύθραυστοι και ευάλωτοι, μετατρέπονται σε άγρια ζώα. Στην πραγματικότητα δεν γνώρισαν ποτέ τον πατέρα τους, που είχε φύγει ως αρχιστράτηγος του στρατού των Αργείων στον πόλεμο της Τροίας. Η απουσία του τον καθιστά ήρωα στα μάτια τους. Η μητέρα τους,
η Κλυταιμνήστρα, είναι ο εχθρός. Το σπίτι, το πεδίο της μάχης. Αποδιωγμένοι, η Ηλέκτρα και ο Ορέστης γίνονται, από παιδιά βασιλέων, πρόσφυγες στην ίδια τους την οικογένεια, στην ίδια τους την πατρίδα.

Σκηνοθεσία Ivo van Hove • Σκηνική εκδοχή Bart Van den Eynde –Ivo van Hove • Μετάφραση στα γαλλικά Marie Delcourt-Curvers • Σκηνογραφία – Σχεδιασμός φωτισμού Jan Versweyveld • Κοστούμια An D’Huys • Πρωτότυπη μουσική Eric Sleichim • Χορογραφία Wim Vandekeybus • Δραματουργία Bart Van den Eynde • Βοηθός σκηνοθέτη Laurent Delvert • Βοηθός σκηνογράφου Roel Van Berckelaer • Βοηθός φωτιστή François Thouret • Από τον θίασο της Κομεντί Φρανσαίζ παίζουν Claude Mathieu (Χορός), Cécile Brune (Χορός), Sylvia Bergé (Χορός), Éric Génovèse (Φρύγας υπηρέτης), Bruno Raffaelli (Γέρος υπηρέτης της Ηλέκτρας και χωρικός), Denis Podalydès (Μενέλαος), Elsa Lepoivre (Κλυταιμνήστρα και Ελένη), Loïc Corbery (Πυλάδης), Suliane Brahim (Ηλέκτρα), Benjamin Lavernhe (Μυκηναίος), Didier Sandre (Τυνδάρεως), Christophe Montenez (Ορέστης), Rebecca Marder (Ερμιόνη), Dominique Blanc (Κορυφαία), Gaël Kamilindi (Απόλλων) • Από τους ηθοποιούς της Ακαδημίας της Κομεντί Φρανσαίζ παίζουν Peio Berterretche, Pauline Chabrol, Thomas Keller, Olivier Lugo, Noémie Pasteger, Léa Schweitzer
Παραγωγή Comédie-Française. Πρεμιέρα: Αίθουσα Richelieu, 27 Απριλίου 2019. Σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου. Με την υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδος

2 & 3 Αυγούστου
Δημήτρης Καραντζάς
Νεφέλες του Αριστοφάνη

Η αριστοτεχνική κωμωδία του Αριστοφάνη, που παρουσιάστηκε στα Μεγάλα Διονύσια το 423 π.Χ., διακωμωδεί τη διδασκαλία του Σωκράτη και τις ιδέες των σοφιστών της εποχής. Ένας ηλικιωμένος, απαίδευτος Αθηναίος, ο Στρεψιάδης, καταχρεωμένος από τις σπατάλες και τις ασωτείες του κακομαθημένου γιου του, Φειδιππίδη, προσπαθεί να τον πείσει να πάει στο φροντιστήριο του Σωκράτη, για να μάθει τη διαφορά μεταξύ δίκαιου και άδικου λόγου και να μπορεί να υπερασπίζεται καλύτερα τον εαυτό του στο δικαστήριο, απέναντι στους δανειστές του. Όταν ο Φειδιππίδης αρνείται, ο Στρεψιάδης αποφασίζει να σπουδάσει ο ίδιος, παρά την προχωρημένη ηλικία του. Στο φροντιστήριο έρχεται σ’ επαφή με τον κόσμο των ιδεών, πολύ γρήγορα εντυπωσιάζεται και ζητά να γνωρίσει τον δάσκαλο. Ο Σωκράτης παρουσιάζεται αυτοπροσώπως και ξεκινά η τελετή μύησης του γηραιού σπουδαστή. Ωστόσο, ο Στρεψιάδης αποδεικνύεται ανεπίδεκτος μαθήσεως. Εντέλει, ο Φειδιππίδης υποκύπτει στις απειλές του πατέρα του και έρχεται με το ζόρι στο διδασκαλείο. Πατέρας και γιος παρακολουθούν τη σύγκρουση μεταξύ Δίκαιου και Άδικου Λόγου, με τον καθένα να υποστηρίζει ότι μπορεί να προσφέρει την καλύτερη εκπαίδευση στον Φειδιππίδη. Ο

Άδικος Λόγος αναδεικνύεται νικητής. Ο Στρεψιάδης επιστρέφει αργότερα για να παραλάβει τον γιο του, ο οποίος έχει πλέον μεταμορφωθεί σ’ έναν υποδειγματικό διανοούμενο. Ο Στρεψιάδης οργανώνει μια γιορτή στο σπίτι του για να πανηγυρίσει τη μεταμόρφωση του γιου του, ενώ διώχνει δύο δανειστές που παρουσιάζονται ζητώντας από τον Φειδιππίδη να παρουσιαστεί στο δικαστήριο. Όταν ο Φειδιππίδης απειλεί να ξυλοφορτώσει τον πατέρα του, στο πλαίσιο μιας αντιδικίας, καταφεύγοντας μάλιστα σε επιχειρήματα που έχει διδαχθεί, ο Στρεψιάδης, όλος οργή, αποφασίζει να καταστρέψει το φροντιστήριο του Σωκράτη.
Μετάφραση Γιάννης Αστερής • Σκηνοθεσία Δημήτρης Καραντζάς • Δραματουργική επεξεργασία Θεοδώρα Καπράλου • Βοηθός σκηνοθέτη Γκέλυ Καλαμπάκα • Σκηνικά Κλειώ Μπομπότη • Κοστούμια Ιωάννα Τσάμη • Κίνηση Τάσος Καραχάλιος • Μουσική Ανρί Κεργκομάρ • Φωτισμοί Αλέκος Αναστασίου • Παίζουν Γιώργος Γάλλος (Στρεψιάδης), Νίκος Καραθάνος (Σωκράτης), Αινείας Τσαμάτης (Φειδιππίδης), Καρυοφυλλιά Καραμπέτη (Δίκαιος λόγος), Θεοδώρα Τζήμου (Άδικος λόγος), Χρήστος Λούλης (Δανειστής Α΄), Γιάννης Κλίνης (Δανειστής B΄), Πάνος Παπαδόπουλος (Μαθητής Α΄), Παναγιώτης Εξαρχέας (Μαθητής Β΄) • Νεφέλες Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Ευδοξία Ανδρουλιδάκη, Παναγιώτης Εξαρχέας, Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Γιάννης Κλίνης, Έμιλυ Κολιανδρή, Χρήστος Λούλης, Πάνος Παπαδόπουλος, Ελίνα Ρίζου, Θεοδώρα Τζήμου • Παραγωγή Θεατρικές Επιχειρήσεις Τάγαρη

9 & 10 Αυγούστου
ΔΗΠΕΘΕ ΠΑΤΡΑΣ
Σταύρος Σ. Τσακίρης
Προμηθέας Δεσμώτης του Αισχύλου

Ο Προμηθέας τιμωρείται από τον Δία επειδή έδωσε τη φωτιά στους ανθρώπους. Ο Ήφαιστος έχει αναλάβει να τον δέσει σφιχτά με αλυσίδες πάνω σε απόκρημνους βράχους. Το Κράτος και η Βία επιθεωρούν τον απρόθυμο Ήφαιστο. Στον βράχο καταφθάνουν οι κόρες του Ωκεανού, οι Ωκεανίδες, θρηνώντας για το μαρτύριο του ήρωα. Κι ενώ ο Προμηθέας και ο Ωκεανός μιλούν για τη σκληρότητα του Δία, επί σκηνής εμφανίζεται ένα ακόμη πλάσμα που υποφέρει από την εκδικητικότητα των θεών: Είναι η Ιώ, ερωμένη του Δία, που εκείνος μεταμόρφωσε σε δαμάλα για να τη γλιτώσει από τη ζήλεια της Ήρας, χωρίς όμως να το καταφέρει, καθώς η πανούργα εκείνη έχει στείλει τον Οίστρο, μια ενοχλητική βοϊδόμυγα, να βασανίζει την Ιώ, ακολουθώντας την ανελέητα ως τα πέρατα του κόσμου. Ο Προμηθέας προφητεύει το μέλλον της, που συνδέεται και με τη δική του μοίρα, αφού κάποιος απόγονός της, πολλά χρόνια μετά, θα τον απελευθερώσει. Προφητεύει επίσης την πτώση του Δία, αρνείται όμως πεισματικά να φανερώσει στον απεσταλμένο του, Ερμή, το πώς θα γίνει αυτή. Η τραγωδία τελειώνει με τους κεραυνούς του Δία να πέφτουν ενάντια στον κρατούμενο με την ελεύθερη συνείδηση, που αντιστέκεται. Μετάφραση Δημήτρης Δημητριάδης • Σκηνοθεσία – Δραματουργική επεξεργασία Σταύρος Τσακίρης • Σκηνική εγκατάσταση Κώστας Βαρώτσος • Κοστούμια Γιάννης Μετζικώφ • Μουσική Θάνος Μικρούτσικος • Κίνηση Marcello Magni • Σχεδιασμός φωτισμών Σάκης Μπιρμπίλης • Ηθοποιοί Kathryn Hunter, Νικήτας Τσακίρογλου, Δημήτρης Πιατάς, Πέγκυ Τρικαλιώτη, Αλέξανδρος Μπουρδούμης, Ηλιάνα Μαυρομάτη, Αντιγόνη Φρυδά, Κώστας Νικούλι

 

ΜΙΚΡΟ ΘΕΑΤΡΟ
ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ


22 Ιουνίου
9ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΡΙΝΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ Δεσμώτης του ιλίγγου (Vertigo, 1958) του Άλφρεντ Χίτσκοκ
Για μια ακόμη χρονιά, το Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου δίνει ραντεβού με το Athens Open Air Film Festival, φιλοξενώντας δύο αγαπημένες ταινίες, μία στην Πειραιώς 260 και μία στην Επίδαυρο.
Στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου θα παρακολουθήσουμε τον Δεσμώτη του ιλίγγου του Άλφρεντ Χίτσκοκ, το αριστούργημα ολόκληρης της καριέρας του, αλλά και μια υποβλητική διασκευή στον μύθο του Ορφέα και της Ευρυδίκης. Με τον μυσταγωγικό συνδυασμό μυστηρίου και σασπένς που ονομάζεται Δεσμώτης του ιλίγγου, και με οδηγό τις αλησμόνητες μουσικές παρτιτούρες του Μπέρναρντ Χέρμαν, ο Άλφρεντ Χίτσκοκ αφηγείται την ιστορία ενός πρώην αστυνομικού που αφήνει τα σκοτεινά μυστικά μιας μοιραίας γυναίκας να τον παρασύρουν σ’ ένα παιχνίδι ψύχωσης, ζωής και θανάτου.
Πρωταγωνιστούν Τζαίημς Στιούαρτ, Κιμ Νόβακ, Μπάρμπαρα Μπελ Γκέντες, Τομ Χέλμορ

28 & 29 Ιουνίου
ΕΘΝΙΚΗ ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ - ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ
Μουσικό θέατρο της πρωτοπορίας και αρχαίοι μύθοι
Έργα Ξενάκη, Χρήστου, Κουμεντάκη
Η Εναλλακτική Σκηνή, η μικρή σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, επισκέπτεται για πρώτη φορά τη Μικρή Επίδαυρο, για να δώσει το στίγμα της δραστηριότητάς της, παρουσιάζοντας τρία έργα μουσικού θεάτρου ελλήνων συνθετών της πρωτοπορίας που εμπνέονται από αρχαίους μύθους. Μετά τις ιστορικές παραστάσεις του 1960 και του 1961, με πρωταγωνίστρια τη Μαρία Κάλλας ως Νόρμα και Μήδεια, η Εθνική Λυρική Σκηνή επισκέπτεται τώρα ξανά τον ιερό τόπο του θεάτρου.

Το αρχαίο δράμα υπήρξε αστείρευτη πηγή έμπνευσης για δύο από τις πιο εμβληματικές μορφές της μουσικής του 20ού αιώνα, τον Ιάννη Ξενάκη και τον Γιάννη Χρήστου. Έχοντας και οι δύο συνθέσει, στην αρχή της καριέρας τους, μουσική για παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου στην Επίδαυρο, εμπνεύστηκαν έργα σύγχρονου μουσικού θεάτρου που αντλούν την πρώτη ύλη τους από το αρχαίο δράμα. Τόσο η Κασσάνδρα του Ιάννη Ξενάκη (το τελευταίο χρονολογικά κομμάτι που συνέθεσε για την Ορέστειά του), όσο και το έργο Αναπαράστασις Ι: Ο βαρύτονος του Γιάννη Χρήστου έχουν ως σημείο εκκίνησης τον Αισχύλο, ενώ και τα δύο έργα χρησιμοποιούν ατόφιο το αρχαίο κείμενο.
Πρωτότυπο κείμενο, όχι του Αισχύλου, αλλά του Ομήρου, χρησιμοποιεί και ο Γιώργος Κουμεντάκης στη σύντομη, νεανική όπερά του Έσσεται ήμαρ..., ένα έργο στο οποίο βρίσκονται κατασταλαγμένες οι κατακτήσεις της αβάν-γκαρντ των προηγούμενων δεκαετιών, σε ένα υψηλών μουσικών και φωνητικών απαιτήσεων έργο.
Και στα τα τρία αυτά έργα ελληνικής παραγωγής μουσικού θεάτρου της πρωτοπορίας, το υλικό της αρχαιότητας είναι το εφαλτήριο μιας κατάδυσης στο αρχετυπικό αλλά και ενός χωρίς προϋποθέσεις ανοίγματος στο μέλλον.

Στην πρώτη αυτή παρουσία της Εναλλακτικής Σκηνής της ΕΛΣ στη Μικρή Επίδαυρο συμβάλλουν ο αναγνωρισμένος σκηνοθέτης Έκτορας Λυγίζος, ο οποίος έχει δύο φορές παρουσιάσει δουλειά του στην Επίδαυρο, ο ανερχόμενος αρχιμουσικός Γιώργος Ζιάβρας, με σημαντικές διεθνείς επιτυχίες, και σημαντικοί ερμηνευτές, όπως ο Γιάννης Στάνκογλου, στην πρώτη αναμέτρησή του με το σύγχρονο μουσικό θέατρο, και οι πρωταγωνιστές της ΕΛΣ Διονύσης Σούρμπης και Μυρσίνη Μαργαρίτη. Τη σκηνοθετική επιμέλεια των πρώτων δύο έργων του προγράμματος έχει αναλάβει ο καλλιτεχνικός διευθυντής της Εναλλακτικής Σκηνής της ΕΛΣ, Αλέξανδρος Ευκλείδης. Συμμετέχει το Ergon ensemble, ένα από τα πλέον καταξιωμένα σύνολα σύγχρονης μουσικής, με σημαντική παρουσία στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Την απαιτητική παρτιτούρα των κρουστών στην Κασσάνδρα ερμηνεύει ο κορυφαίος μουσικός της Ορχήστρας της ΕΛΣ Μαρίνος Τρανουδάκης.

Μουσική διεύθυνση Γιώργος Ζιάβρας • Σκηνικό – Κοστούμια Πέτρος Τουλούδης • Φωτισμοί Δημήτρης Κασιμάτης • Συμμετέχει το Ergon ensemble • Παραγωγή Εναλλακτική Σκηνή ΕΛΣ • Διεύθυνση παραγωγής Μανόλης Σάρδης • Υπεύθυνος επικοινωνίας Βάιος Μαχμουντές • Εκτέλεση παραγωγής Λίλα Καραγγέλου –
Σταυρούλα Μπαρούτσα – Μαριάννα Τζανή • Οδηγοί σκηνής Αλέξης Ζερβάνος, Βίκυ Καλαϊτζίδου
Ιδρυτικός δωρητής Εναλλακτικής Σκηνής ΕΛΣ Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος
Κασσάνδρα του Ιάννη Ξενάκη
Σκηνοθετική επιμέλεια Αλέξανδρος Ευκλείδης

Η Ορέστεια του Ξενάκη δημιουργήθηκε το 1966 και ολοκληρώθηκε το 1987 με την προσθήκη της σκηνής της Κασσάνδρας. Δεν πρόκειται για μεταγραφή του λόγου του Αισχύλου, αλλά για μια ιδιοσυγκρασιακή αντίδραση στην ποιητική δύναμη του κειμένου και τον σημαντικότερο, ίσως, καρπό της βαθιάς σχέσης του συνθέτη με την αρχαιότητα. Η δημιουργία της σκηνής της Κασσάνδρας, μαζί με τον μονολόγο της Αθηνάς, επίσης γραμμένο για τον βαρύτονο Σπύρο Σακκά, υπήρξε η μοναδική περίπτωση που ο Ξενάκης επέστρεψε σε παλιότερο έργο του για να το συμπληρώσει. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια σπουδή πάνω στην προσωδία του αρχαίου κειμένου, την οποία με φανατισμό χρησιμοποιεί ως βάση της συνθετικής του προσέγγισης ο Ξενάκης, εξωθώντας τον τραγουδιστή σε ακραίες φωνητικές ακροβασίες, με τη συνοδεία μόνο σολιστικών κρουστών και ενός ψαλτηρίου (εικοσάχορδου νυκτού οργάνου) που παίζεται από τον βαρύτονο.

Σολίστ Διονύσης Σούρμπης (βαρύτονος), Μαρίνος Τρανουδάκης (κρουστά)
Αναπαράστασις Ι: Ο βαρύτονος του Γιάννη Χρήστου
Σκηνοθετική επιμέλεια Αλέξανδρος Ευκλείδης

Το έργο γράφτηκε το 1968. Το κείμενο είναι οι στίχοι 1-7 από την τραγωδία του Αισχύλου Αγαμέμνων, με τον εξουθενωμένο και ανήσυχο φρουρό να περιμένει έναν ολόκληρο χρόνο στη στέγη του παλατιού στο Άργος το σημάδι που θα σημάνει την πτώση της Τροίας στα χέρια των Αχαιών. Στόχος δεν είναι να υποδυθεί ο σολίστας με ακρίβεια τον φρουρό, ούτε να μεταφερθούμε στο σκηνικό της αισχύλειας τραγωδίας. Το κείμενο χρησιμοποιείται περισσότερο ως όχημα, με τον σολίστα να πασχίζει να ξεστομίσει τις λέξεις σαν να έχουν μαγικές ιδιότητες. Αντίστοιχα, το σύνολο δεν τον συνοδεύει, αλλά συμμετέχει ενεργά στην ιεροτελεστία.

Σκηνοθετική επιμέλεια Αλέξανδρος Ευκλείδης • Σολίστ Γιάννης Στάνκογλου
Έσσεται ήμαρ... του Γιώργου Κουμεντάκη
Σκηνοθεσία Έκτορας Λυγίζος
Η όπερα Έσσεται ήμαρ... (ο τίτλος υποδηλώνει ότι «θα έρθει η μέρα της καταστροφής με το ζόφο του πολέμου»), με επεξηγηματικό υπότιτλο «Μίμηση πράξεως σε έξι επεισόδια», έχει γραφτεί δυο φορές: το 1986, για να παιχτεί στο Ηράκλειο, και το 1995, για το φεστιβάλ του Άργους. Η πρώτη γραφή δεν περιλάμβανε χορωδιακά μέρη, τα οποία προστέθηκαν (κείμενο και μέλος) στη δεύτερη γραφή. Κεντρικό θέμα η πτώση της Τροίας χάρη στο τέχνασμα του Δούρειου Ίππου και την ψυχραιμία του Οδυσσέα, όπως αυτά παρουσιάστηκαν από τον Μενέλαο και την Ελένη στον Τηλέμαχο στη δ΄ ραψωδία της Οδύσσειας. Στην αρχική της εκδοχή, η όπερα περιλαμβάνει έξι επεισόδια: «Πόλεμος και θάνατος στο Ίλιον», «Προφητεία για την πτώση της Τροίας», «O θάνατος του Έκτορα», «O Δούρειος Ίππος», «H καταστροφή της Τροίας», «Έξοδος. Η ανθρώπινη μοίρα». Από αυτά, τα τέσσερα (πρώτο, δεύτερο, τρίτο και πέμπτο) αντλούν το περιεχόμενό τους εξ ολοκλήρου από την Ιλιάδα, το τέταρτο από την Οδύσσεια, ενώ το έκτο και από τα δύο ομηρικά έπη.
Σκηνοθεσία Έκτορας Λυγίζος • Ερμηνεύουν Διονύσης Σούρμπης (Τυφλός αοιδός), Μυρσίνη Μαργαρίτη (Ωραία Ελένη)

5 & 6 Ιουλίου
Σοφία Πάσχου
Θεογονία, ένα μεγάλο γλέντι
Εμπνευσμένο από τη Θεογονία του Ησίοδου
Το επικό, αφηγηματικό ποίημα του Ησίοδου, θεμελιώδες κείμενο της αρχαίας γραμματείας, που χρονολογείται από τον 7ο π.Χ. αιώνα, περιγράφει τη γένεση του κόσμου και τη γενεαλογία των θεών της ελληνικής μυθολογίας, επιχειρώντας μια δυναμική σύνθεση των πολλών διαφορετικών μυθολογικών παραδόσεων. Επικαλούμενος τη θεία έμπνευση που έχει λάβει απευθείας από τον Δία και τις Μούσες, ο Ησίοδος παραδίδει 1.022 στίχους, οι οποίοι αντλούν από πρώιμες παρατηρήσεις της φύσης και του κόσμου, της γης, της θάλασσας, του ουρανού και των αστεριών. Ξεκινώντας από το Χάος, απ’ όπου γεννιούνται οι πρώτες θεότητες –ο Έρωτας, το Έρεβος και η Νύχτα–, το ποίημα περιγράφει κατόπιν την ένωση της Γης με τον Ουρανό, ύστερα τον ευνουχισμό του τυράννου Ουρανού από τον γιο του, Κρόνο, την εμφάνιση των Ολύμπιων θεών, τους μύθους του Προμηθέα και της Πανδώρας, την Τιτανομαχία, την εκ νέου συντριβή της πατρικής εξουσίας όταν ο Δίας εκθρονίζει τον Κρόνο.

Το φαντασμαγορικό σύμπαν της Θεογονίας, γεμάτο ερωτικές ενώσεις, γάμους και γεννήσεις, συγκρούσεις και κατορθώματα, αποτυπώνει πάνω απ’ όλα ένα παιχνίδι διαδοχής, τη διαδικασία μετάβασης της εξουσίας από τη μια γενιά στην άλλη: από τη Γη στον Ουρανό, στον Κρόνο και τελικά στον Δία, ο οποίος παρουσιάζεται ως η νομοτελειακή κατάληξη των πραγμάτων, το σημείο όπου η εξουσία βρίσκει την απόλυτη δικαίωσή της. Σε αντίθεση με τους προκατόχους του, ο Δίας παρουσιάζεται ως ο σοφός και δίκαιος πατέρας-ηγεμόνας που απολαμβάνει τη στήριξη των υπηκόων του. Οι ήπιες γυναικείες θεότητες που τον πλαισιώνουν μοιάζουν να έχουν πάρει τη θέση των απειλητικών θηλυκών μορφών των πρώιμων χρόνων.

Σύλληψη – Ιδέα Patari Project • Σκηνοθεσία Σοφία Πάσχου • Δραματουργία Κατερίνα Μαυρογεώργη • Μουσική Νίκος Γαλενιανός – Σταμάτης Πασόπουλος • Σκηνικά Ευαγγελία Θεριανού • Κοστούμια Κλαιρ Μπρέισγουελ • Κίνηση Εριφύλη Στεφανίδου • Φωτισμοί Σοφία Αλεξιάδου • Φωτογραφίες Παναγιώτης Μαΐδης • Εκτέλεση παραγωγής Μαριάννα Πανά • Παίζουν (αλφαβητικά) Χαρά Κότσαλη, Θεοδόσης Κώνστας, Θάνος Λέκκας, Κατερίνα Μαυρογεώργη, Κίττυ Παϊταζόγλου, Εριφύλη Στεφανίδου, Αλέξανδρος Χρυσανθόπουλος, Αποστόλης Ψυχράμης • Μουσικοί επί σκηνής Νίκος Γαλενιανός, Σταμάτης Πασόπουλος

12 & 13 Ιουλίου
Ομάδα χορού Griffón
Kaos
Η ομάδα griffon της Ιωάννας Πορτόλου επιστρέφει στην Επίδαυρο με την παράσταση Kaos, κλείνοντας έτσι τον κύκλο της ερευνητικής και καλλιτεχνικής διαδικασίας του εργαστηρίου Χάος & Τάξη που ξεκίνησε κατά τη διάρκεια του Λυκείου Επιδαύρου 2018. Η παράσταση εστιάζει στην αδιάκοπη ανθρώπινη προσπάθεια να δημιουργήσει μια έννομη τάξη ορίων, αρμονίας και συλλογικοτήτων μέσα από την πάλη με το χάος.

Βιβλικές εικόνες προτείνουν επί σκηνής τους δικούς της πρωτόπλαστους, που περιπλανώνται ακούραστα στη γη μιας σύγχρονης Βαβέλ.
Χορογραφία Ιωάννα Πορτόλου • Μουσική σύνθεση Αντώνης Παλάσκας • Κοστούμια Ιωάννα Τσάμη • Φωτισμοί Τάσος Παλαιορούτας • Ερμηνεύουν Ιωάννα Αποστόλου, Σεσίλ Μικρούτσικου, Γιάννης Νικολαίδης, Ηλίας Χατζηγεωργίου • Διεύθυνση παραγωγής Μανόλης Σάρδης

19 & 20 Ιουλίου
Δημήτρης Μπογδάνος
Δάφνις + Χλόη του Λόγγου
Un amore bucolicο

Από τις πιο διάσημες και αρχετυπικές ιστορίες αγάπης όλων των εποχών, το βουκολικό ειδύλλιο Δάφνις και Χλόη αποτελεί ένα από τα πρώτα μυθιστορήματα που γράφτηκαν ποτέ και το μοναδικό σωζόμενο έργο του Λέσβιου συγγραφέα Λόγγου, για τη ζωή του οποίου γνωρίζουμε ελάχιστα. Κυριαρχεί η εξιδανικευμένη και γεμάτη ευαισθησία περιγραφή της φύσης της Λέσβου και η εναλλαγή των τεσσάρων εποχών, με τις ανατροπές της πλοκής –τις δοκιμασίες που αντιμετωπίζουν οι δυο εραστές προτού τελικά καταφέρουν να είναι μαζί– να παίζουν δευτερεύοντα ρόλο. Η κάθε εποχή του χρόνου συμπίπτει και με ένα διαφορετικό κεφάλαιο στον έρωτα των δύο νέων και αντικατοπτρίζει τις συναισθηματικές καταστάσεις που βιώνουν. Σκηνοθεσία Δημήτρης Μπογδάνος • Μετάφραση Τζιάνα Τσαϊλακοπούλου • Κινησιολογία Μαριάννα Καβαλλιεράτου • Μουσική David Lynch • Φωτισμοί Σάκης Μπιρμπίλης • Βοηθός σκηνοθέτη Κωνσταντίνος Κουνέλλας • Διεύθυνση παραγωγής Μανόλης Σάρδης • Φωτογραφίες Γιάννης Ζάχος • Παίζουν Γιάννης Φέρτης, Έλλη Πασπαλά, Δημήτρης Πασσάς, Ηλέκτρα Φραγκιαδάκη, Μάρκος Παπαδοκωνσταντάκης, Λυδία Τζανουδάκη, Φωτεινή Παπαχριστοπούλου

26 & 27 Ιουλίου
Έφη Θεοδώρου
Φαίδρα του Ρακίνα
Η ανόητη, πού είμαι; Τι έχω πει;
Πού έχω αφήσει ο πόθος μου κι ο νους να πλανηθεί;
Τα ’χω χαμένα, οι θεοί πήραν το λογικό μου.
Οινώνη, κόκκινο η ντροπή βάφει το πρόσωπό μου.
Η κλασική τραγωδία του Ρακίνα Φαίδρα, αριστούργημα του γαλλικού 17ου αιώνα, που αντλεί τις πηγές της από τον Πλούταρχο και τον Βιργίλιο και εμπνέεται το θέμα της από τα έργα Ιππόλυτος του Ευριπίδη και Φαίδρα του Σενέκα, παρουσιάζεται στο θέατρο της της Μικρής Επιδαύρου, πολύ κοντά στην Τροιζήνα, όπου διαδραματίζεται η πλοκή.

«Δεν ξέρω, αλλά τη Φαίδρα νιώθω να τη στοιχειώνει το ελληνικό τοπίο», σχολιάζει ο ποιητής και μεταφραστής Στρατής Πασχάλης, που σχεδόν 30 χρόνια μετά την πρώτη εκδοχή της μετάφρασης σε ελεύθερο στίχο, επανέρχεται με μια νέα μεταφραστική εκδοχή, η οποία μέσα από μια γλώσσα σύγχρονη αποδίδει τη μορφολογία του πρωτότυπου έργου με μέτρο και ομοιοκαταληξία, όσο το δυνατόν πιο πιστά στις τονικότητες και τους ρυθμούς του. Η νέα αυτή μετάφραση, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά, αναδεικνύει τη μουσικότητα του πρωτότυπου κειμένου και επιτρέπει μια νέα δραματουργική, σκηνοθετική και ερμηνευτική προσέγγιση του έργου, με έμφαση στον διάλογο ανάμεσα στη μουσική των γλωσσών. Θραύσματα του κειμένου θα ακουστούν ηχογραφημένα στα γαλλικά από ηθοποιούς που ανήκουν στην πρωτοπορία της σύγχρονης γαλλικής σκηνής: Valérie Dréville, Matthieu Sampeur, Cédric Eeckhout, Mélodie Richard, François Loriquet, Farida Rahouadj κ.ά.

Μετάφραση Στρατής Πασχάλης • Σκηνοθεσία Έφη Θεοδώρου • Σκηνικά Εύα Μανιδάκη • Κοστούμια Άγγελος Μέντης • Μουσική Κορνήλιος Σελαμσής • Κίνηση Ερμής Μαλκότσης • Φωτισμοί Σάκης Μπιρμπίλης • Βοηθός σκηνοθέτη Ηλιάνα Καλαδάμη • Παίζουν Μαρία Σκουλά (Φαίδρα), Γιάννος Περλέγκας (Θησέας), Γιάννης Παπαδόπουλος (Ιππόλυτος), Γιωργής Τσαμπουράκης (Θηραμένης), Μαριάννα Δημητρίου (Οινώνη), Πηνελόπη Τσιλίκα (Αρικία), Ελένη Μπούκλη (Ισμήνη/Πανόπη)

2 & 3 Αυγούστου
Νατάσα Τριανταφύλλη
Οι Δαναΐδες του Ανδρέα Κάλβου
Επιστέγασμα της λογοτεχνικής πορείας του Ανδρέα Κάλβου, η τραγωδία Οι Δαναΐδες, η μόνη που κατάφερε να ολοκληρώσει και να εκδώσει ο ίδιος ο δημιουργός (1818), αποτελεί υπόδειγμα κλασικιστικού έργου, το οποίο αναπαράγει αλλά και επικαιροποιεί τη φόρμα του αρχαίου προτύπου, ενώ συγχρόνως αποτίνει φόρο τιμής στην τραγική παράδοση και στη διαμόρφωση της τραγωδίας ως θέατρο της πολιτικής κοινότητας, δημιουργώντας ένα σύμπαν δραματικών αντιθέσεων, συναισθηματικών αντιφάσεων και μοιραίων επιλογών.

Η τραγωδία αντλεί από τον μύθο των Δαναΐδων, που έφτασε σ’ εμάς αποσπασματικά μέσα από διάφορες μυθολογικές και φιλολογικές πηγές, μεταξύ αυτών την τραγωδία Ικέτιδες του Αισχύλου. Η ιστορία διαδραματίζεται στο Άργος, όπου οι πενήντα γιοι του Αίγυπτου, αδελφού του βασιλιά του Άργους, Δαναού, ζητούν τις πενήντα κόρες του σε γάμο. Ο Δαναός φοβάται ότι ένας από τους γαμπρούς του θα τον εκθρονίσει, έχοντας λάβει μάλιστα σχετικό χρησμό από το μαντείο. Σε μια προσπάθεια να αποφύγει το μοιραίο, δίνει εντολή στις κόρες του να δολοφονήσουν τους συζύγους τους τη νύχτα του γάμου. Η μόνη που παραβαίνει την εντολή του, αλλά και αρνείται τον χρησμό, είναι η Υπερμνήστρα, η οποία είναι ερωτευμένη με τον άντρα της, τον Λυγκέα, όπως και εκείνος μαζί της.
Μετάφραση Δημήτρης Αρβανιτάκης • Σκηνοθεσία Νατάσα Τριανταφύλλη • Σκηνικά Εύα Μανιδάκη • Κοστούμια Ιωάννα Τσάμη • Μουσική Μonika • Δραματουργία Έλενα Τριανταφυλλοπούλου • Φωτισμοί Σάκης Μπιρμπίλης • Οργάνωση παραγωγής Μανόλης Σάρδης / Pro 4 • Παίζουν Λάζαρος Γεωργακόπουλος, Λένα Παπαληγούρα, Άρης Μπαλής • Τραγουδά η Άρτεμις Μπόγρη

 

ΛΥΚΕΙΟ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ

Διεθνές θερινό σχολείο αρχαίου δράματος
2 - 16 Ιουλίου
Θεματική 2019: Επανεφευρίσκοντας το αρχαίο δράμα στη σύγχρονη σκηνή
Το Λύκειο Επιδαύρου - Διεθνές θερινό σχολείο αρχαίου δράματος θα λειτουργήσει φέτος για τρίτη χρονιά, σε συνεργασία με το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, το οποίο πιστοποιεί ακαδημαϊκά το πρόγραμμα.
Ειδικά σχεδιασμένο για σπουδαστές δραματικών σχολών, ακαδημιών θεάτρου, επαγγελματικών σχολών χορού, φοιτητές πανεπιστημιακών τμημάτων θεατρικής πρακτικής (υποκριτικής, παραστατικών τεχνών, χορού), καθώς και για νέους ηθοποιούς και χορευτές από όλο τον κόσμο, το Λύκειο Επιδαύρου αποτελεί σημείο συνάντησης καλλιτεχνών και τόπο βιωματικής έρευνας του αρχαίου δράματος. Οι συμμετέχοντες έχουν τη δυνατότητα να έρθουν σε επαφή με ποικίλες μεθόδους υποκριτικής, να παρακολουθήσουν θεωρητικά εργαστήρια και διαλέξεις για το αρχαίο δράμα, καθώς και παραστάσεις στα αρχαία θέατρα της Επιδαύρου.
 
Η φετινή θεματική, Επανεφευρίσκοντας το αρχαίο δράμα στη σύγχρονη σκηνή, θα προσφέρει στους σπουδαστές του Λυκείου, μέσα από τις δράσεις του προγράμματος, τη δυνατότητα να εξασκηθούν βιωματικά σε τεχνικές και γνώσεις που αντανακλούν τους διαφορετικούς τρόπους σκηνικής ανάγνωσης του αρχαίου δράματος μέχρι σήμερα, καθώς και την αλληλεπίδραση του είδους με ποικίλες άλλες μορφές τέχνης, εστιάζοντας στο πώς αυτές συμβάλλουν στην ανάδειξη της επικαιρότητάς του σήμερα.
Ανάμεσα στους καθηγητές που θα διδάξουν φέτος στο Λύκειο Επιδαύρου είναι ο Jean-Jacques Lemêtre, διακεκριμένος μουσικός, συνθέτης και συνεργάτης της Αριάν Μνουσκίν, η Xu Jiali, ηθοποιός και καθηγήτρια κινέζικης όπερας στη Θεατρική Ακαδημία της Σαγκάης, ο Ichinosuke Umekawa, καθηγητής και ηθοποιός του θεάτρου Καμπούκι, η Kamila Klamut, σκηνοθέτρια, συνιδρύτρια του Θέατρου Zar και συνεργάτιδα του Ινστιτούτου Γκροτόφσκι, η Christiane Pohle, βραβευμένη σκηνοθέτρια και διευθύντρια προγράμματος της Ακαδημίας Παραστατικών Τεχνών Βάδης-Βυρτεμβέργης, o σκηνοθέτης Andrea De Rosa, ο Gabriele Vacis, σκηνοθέτης, συγγραφέας και θεωρητικός του θεάτρου, ο σκηνοθέτης Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, ο συνθέτης και καθηγητής μουσικής Αναστάσιος Σαρακατσάνος, ενώ διαλέξεις και μάστερκλας θα πραγματοποιήσουν ο Κώστας Γεωργουσόπουλος, συγγραφέας, μεταφραστής και κριτικός θεάτρου, ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, η Ευφημία Καρακάντζα, Επίκουρη Καθηγήτρια στο Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, ο Γιώργος Σαμπατακάκης Επίκουρος Καθηγητής στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών, η Άννα Τσίχλη, μέλος του Ειδικού Εκπαιδευτικού
 
Προσωπικού στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, η Μαρία Μικεδάκη, Επίκουρη Καθηγήτρια στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, και η Τζωρτζίνα Κακουδάκη, σκηνοθέτρια και θεατρολόγος.
Το πρόγραμμα πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδος, του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου Αθηνών, του Δήμου Επιδαύρου και της Εφορείας Αρχαιοτήτων Αργολίδας.
 
Εκπαιδεύοντας το κοινό στο αρχαίο δράμα
To πρόγραμμα «Εκπαιδεύοντας το κοινό στο αρχαίο δράμα» πραγματοποιείται για τρίτη χρονιά στην Αργολίδα, με την υποστήριξη του Δήμου Ναυπλιέων, σε σύμπραξη με το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Οι δράσεις του προγράμματος (Διάλογοι, Παίζοντας με το αρχαίο δράμα, Ενεργοί θεατές - ενεργοί πολίτες και Εκπαιδεύοντας το διεθνές κοινό) απευθύνονται σε κατοίκους της Αργολίδας, όλων των ηλικιών, αλλά και σε ομάδες απ’ όλο τον κόσμο που πραγματοποιούν εκπαιδευτικές επισκέψεις στην Επίδαυρο, και υλοποιούνται από έμπειρους θεατροπαιδαγωγούς, θεατρολόγους, σκηνοθέτες και καλλιτέχνες του θεάτρου.
Φέτος στη δράση Διάλογοι συμμετέχουν οι σκηνοθέτες Γεωργία Μαυραγάνη, Γιάννης Καλαβριανός, Σοφία Πάσχου, Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, η ηθοποιός Λυδία Κονιόρδου και ο θεατρολόγος Γιώργος Σαμπατακάκης, σε ανοιχτές συζητήσεις και εργαστήρια με το κοινό για τις φετινές παραστάσεις στην Επίδαυρο, ενώ στη δράση Παίζοντας με το αρχαίο δράμα έχουν ήδη δηλώσει συμμετοχή 49 σχολικές ομάδες.
Οι θεατροπαιδαγωγικές δράσεις του προγράμματος σε σχολεία της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης για το 2019 έλαβαν έγκριση από τη Διεύθυνση Υποστήριξης Προγραμμάτων και Εκπαίδευσης για την Αειφορία του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων.
Δημιουργική Απασχόληση για Παιδιά στην Επίδαυρο
 
Ένα καλλιτεχνικό και εκπαιδευτικό πρόγραμμα για παιδιά, που θα πραγματοποιηθεί φέτος για τέταρτη χρονιά, κατά τη διάρκεια των παραστάσεων στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου. Ενώ οι μεγάλοι παρακολουθούν τις παραστάσεις απερίσπαστοι, τα παιδιά απασχολούνται δημιουργικά, προσεγγίζοντας το περιεχόμενο των ίδιων έργων. Το πρόγραμμα συντονίζει ομάδα θεατροπαιδαγωγών και δασκάλων μουσικοκινητικής και αισθητικής αγωγής.

Add new comment

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.
katafigio